Thuisbijrachelle2

Na bijna 20 jaar van de middelbare school te zijn, vind ik nog steeds dat ik het mooiste vak heb mogen kiezen. Wat een voorrecht om elke dag door in een ritme te mogen leven met de jonge kinderen. En door de dag heen te kunnen opvoeden, praten, coachen, liefhebben en ondertussen tussen de bedrijven door te kunnen werken en leren. Pas had ik er een mooi gesprek over met een andere moeder en dat is zeker niet de eerste keer. Op alle leeftijden is het zo waardevol om aanwezig te kunnen zijn, onbetaalbaar. Soms probeer ik wel eens ergens van uit te rekenen wat ermee bespaart wordt. Het gebruik van wasbare luiers, borstvoeding, zelf maaltijden bereiden, dat kan best interessant zijn om een extra motivatie te gebben om door te gaan. Toch is de grootste motivatie zeker niet alle besparingen, maar het kostbare samen kunnen zijn met de kleine kinderen, maar ook het ontvangen van de basisschoolkinderen na 2 uur. Altijd even een praatje kunnen maken, ze kunnen ontvangen als ze ziek thuis blijven....

 Een groot boek ligt naast me in de hoek van de kamer. Geregeld tijdens het tandenpoetsen laat in de avond lees ik er een stukje uit. Het is inspirerend. Het heet: Landleven, het boerenbestaan van toen. Per regio, grondsoort wordt er verteld hoe de landbouw en het boerenbestaan zich heeft ontwikkeld door de eeuwen heen. Wat is er overal geploeter in Nederland om iets van een bestaan op te bouwen. Men was blij als er een schamel inkomen was om van rond te komen. De pioniers op het veen, wat was het weerbarstig om alleen al rogge te kunnen verbouwen. En het is inspirerend om te lezen voor mij honderden jaren later. Wat hebben we het nu goed op diezelfde grond. In mijn geval tussen de rivieren.  Vaak duurt het een hele tijd voor ik eraan toe kom om iets te poten in de tuin of om iets te maken in de keuken. Het zaaien in de levens van de kinderen heeft dan voorrang. Na 1,5 week staan de plantjes nog mooi te zijn op de picknicktafel. Ik heb zo ook een tandenpoetsen, omdat van ander...

 De zaterdag begon met een hele onrustige nacht, vanwege een ziekige baby. Na een rustig ontbijtje met z'n allen kon ik er weer een beetje tegenaan. Bij het standaard ontbijt ben ik nu ook begonnen om 1 kommetje havermoutpap te maken. Ik merkte dat een warme pap er als ontbijtje meestal toch wel in gaat bij Faith, ookal heeft ze nog niet veel trek. Op die manier komt er tenminste vast een gezond ontbijtje achter de kiezen vóór er koekjes worden gegeten. We namen rustig de tijd voor de koffie, ondertussen werd er een nerfstrijdtoneel om ons heen opgebouwd. Nu het buiten zo ijskoud is spelen de jongens wat meer binnen. Het was alweer even geleden dat we zo'n spel binnen hadden gehad. De was werd gedaan na het ontbijt en ik haakte weer een stukje aan de deken. De deken krijgt een zelf bedacht patroontje, zodat ik zonder boekje verder kan haken. En dan wilde voor de lunch graag wat gezonds naast de boterhammetjes. Iedereen kan met deze winterse dagen wel een extra vitamine-boost ge...

Ook wij leven in een witte wereld en we genieten ervan. Wat een feest met sneeuwpoppen maken zaterdag en sneeuwballen gevechten.  De vakantiedagen liggen weer achter ons. Er werd veel genoten van de sneeuw. Na het sneeuwpoppen maken en sneeuwballen gevechten van zaterdag werd er eerst warme chocomelk gemaakt. Zelf had ik me nog niet gewaagd aan de sneeuw, maar er was nog een folderwijk te doen. Ik vroeg Jafeth en Efraïm  's middags om mee te gaan. Zelf liep ik met de fiets aan de hand. De jongens liepen naar de postbussen. Om een zakcentje te verdienen en omdat ze graag mee wilden met de slee.   Op de dijk ontdekten we een ideale plek om te sleeën. We deden er 2 uur over, maar het lukte. Door weer en wind gaan ook onze oudste jongens 's ochtends om half 6 met de ochtendkrant. De beweging en frisse lucht is wel een boosters voor de gezondheid zo midden in de winter. Ook bij ons gaat er door de winter heen het een en ander aan virussen rond, maar naar buiten gaan is ee...