Van toen

 Een groot boek ligt naast me in de hoek van de kamer. Geregeld tijdens het tandenpoetsen laat in de avond lees ik er een stukje uit. Het is inspirerend. Het heet: Landleven, het boerenbestaan van toen.

Per regio, grondsoort wordt er verteld hoe de landbouw en het boerenbestaan zich heeft ontwikkeld door de eeuwen heen. Wat is er overal geploeter in Nederland om iets van een bestaan op te bouwen. Men was blij als er een schamel inkomen was om van rond te komen. De pioniers op het veen, wat was het weerbarstig om alleen al rogge te kunnen verbouwen. En het is inspirerend om te lezen voor mij honderden jaren later. Wat hebben we het nu goed op diezelfde grond. In mijn geval tussen de rivieren. 

Vaak duurt het een hele tijd voor ik eraan toe kom om iets te poten in de tuin of om iets te maken in de keuken. Het zaaien in de levens van de kinderen heeft dan voorrang.

Na 1,5 week staan de plantjes nog mooi te zijn op de picknicktafel. Ik heb zo ook een tandenpoetsen, omdat van andere leesboeken niet veel terecht komt deze tijd, behalve prentenboeken en voorleesboeken. 

Waar er een kansje is gaan we meestal samen naar buiten, zo gingen we naar het winkelcentrum in Nieuwegein, dat was een hele belevenis voor Faith en ik genoot ervan.

Vandaag was het weer tijd voor de sporten van de jongens. Lekker voetballen voor Boaz en Efraïm en Jafeth ging mee. Twee van de oudere jongens deden hun folderwijk en krantenwijk. De laatste muffin met bosbessen at ik tussen de bedrijven door vanochtend. Voor mij was het toch een beetje vaste prik voor de zaterdag: wasje draaien, was vouwen, koffie drinken met Bjorn en een net wat speciale lunch maken. 

De middag probeerde ik toch even iets meer naar buiten te gaan. Eerst een rondje met Hizkia in de wagen. Pas hoorde ik over een trend die uit Scandinavië naar sommige kinderdagverblijven in Nederland is gewaaid: baby's buiten laten slapen.

Mijn eerste reactie was negatief, wie bedenkt zoiets. Toen bedacht ik dat men zoiets al eeuwen doet. Zelfs de boeren die erop uit trokken om het land te bewerken namen geregeld het hele gezin mee om te helpen en ook de baby moest mee. 

Zelf neem ik in feite ook altijd al de baby's mee om op pad te gaan met de rest van het gezin. De baby slaapt dan veelal buiten, terwijl de rest in de speeltuin speelt, in de kinderboerderij speelt of wanneer we naar de stal gingen. Het is in feite heel normaal. Alleen in de dagopvang nog niet zo gebruikelijk.

En zo is het soms wel verhelderend om eens te lezen hoe ze het vroeger deden, best inspirerend.